[ هدايت ناپذيرى كافران ] ( آيهء 58 ) وَ لَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِى هذَا الْقُرْءَانِ مِن كُلّ مَثَلٍ وَ لَلِن جِئْتَهُم بَايَةٍ لَّيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ تفسير : حقّاً در اين قرآن از هر گونه مثلى كه مردم را به كار آيد در بيان توحيد و نبوّت و حشر و نشر و اصول اعتقادات و فروع احكام و صفات اخلاقى ، مثل زديم . يا براى ايشان هر قصهء غريبه را كه در غرابت مانند امثال است و به سبب غرابت ضرب المثل شده است خوانديم ، و لكن بيدار نشدند . آرى ، برخى از جهت قساوت به مرتبه‌اى باشند كه آيات و شواهد مبدأ و معاد و معارف الهيه در آنها تأثير نبخشد ، چنانچه از حال آنها خبر مىدهد : وَ لَلِن جِئْتَهُم بَايَةٍ لَّيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ : و اگر تو - اى پيغمبر - براى منكران و معاندان ، آيتى از آيات قرآن يا معجزه‌اى كه مبدأ و معاد را اثبات نمايد بياورى ، آنان كه كافر شدند از فرط عناد و غايت تمرد و فساد ، گويند : شما - يعنى پيغمبر و مؤمنان - جز تزويركنندگان و آوردندگان مطلب باطل و بيهوده و غير واقعى نيستيد ! يعنى آنچه در باب ايمان آوردن به خدا و پيغمبر و حشر و نشر و وقوع حساب و عقاب مىگوييد ، دروغ است و بافتهء شما باشد ، نه آن كه از جانب خدا ! و چنان در كفر و گمراهى فرو رفته‌اند كه مثل كسانى هستند كه بر قلوب آنان مُهر نهاده شده كه ابداً از ضلالت نجات پيدا نكنند . ( آيهء 59 ) كَذَ لِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِ الَّذِينَ لَايَعْلَمُونَ تفسير : اين گونه خداوند بر دل‌هاى كسانى كه نمىدانند ( علم توحيد و دين ندارند ) مهر شقاوت و نافهمى مىنهد ؛ زيرا در طلب دانستن معارف حقّه نيستند ، و با وجود الطاف حق